Seiler urodził się w rodzinie mistrza szklarskiego i zapewne w warsztacie ojca w Lubinie odebrał wykształcenie w tym zakresie. Naukę kontynuował w należącym do brata zakładzie szklarskim w Zgorzelcu, gdzie uzyskał tytuł mistrza. Duży wpływ na dalsze losy Seilera miała znajomość ze znanym witrażownikiem Carlem Samuelem Scheinertem z Miśni, który wprowadził go w arkana sztuki witrażowniczej. Najpóźniej w 1846 roku Seiler zamieszkał we Wrocławiu, gdzie przy Tauentzienplatz (dzisiejszy pl. Kościuszki) otworzył zakład szklarski i witrażowy. W jego wnętrzach organizowano czasowe pokazy najnowszych dzieł pracowni. W drugiej połowie lat 50. XIX warsztat zyskał renomę, a liczne zamówienia umożliwiły jego właścicielowi na wzniesienie na parceli przy Neue Taschenstrasse 5 (obecnie ul. Kołłątaja) kamienicy, na której tyłach zlokalizowano kilkukondygnacyjny budynek warsztatu wyposażonego w salę ekspozycyjną. Od 1861 pracownia nosiła nazwę „Instytutu Witrażowego Adolpha Seilera” i pod tym nazwiskiem funkcjonowała do 1945 roku. Witrażownik angażował się w działalność regionalnych stowarzyszeń, był m.in. członkiem Towarzystwa dla Powstania i Zachowania Muzeum Śląskich Starożytności.