Alexander von Minutoli był z wykształcenia prawnikiem i ekonomistą. Jego zainteresowania koncentrowały się jednak na sztukach pięknych, czemu dał wyraz w wielu publikacjach. W 1834 roku objął stanowisko urzędnicze w Legnicy, równocześnie rozpoczął kompletowanie zbioru rzemiosła artystycznego i dzieł sztuki. Angażował się w życie regionu, brał udział w pracach archeologicznych na terenie Śląska, gromadził przykłady lokalnej twórczości rzemieślniczej.
Minutoli stworzył ogromną kolekcję (jej wielkość szacowana jest na 28 000 eksponatów), na którą złożyły się głównie dzieła rzemiosła artystycznego. W jego zamyśle miała ona być wzornikiem dla współczesnych rzemieślników, dlatego kolekcjoner zabiegał o jej publiczną prezentację. Dzięki poparciu króla Prus Fryderyka Wilhelma IV udostępniono mu sale w legnickim zamku. W latach 1854-1855 Minutoli, przy pomocy fotografa Ludwiga Belitskiego, przygotował publikację Vorbilder für Fabrikanten und Handwerker. Były to albumy prezentujące zgromadzony przez niego zbiór na 4500 fotografiach.
Część kolekcji antyków zbieracz odziedziczył po swym ojcu Heinrichu von Minutoli, który uczestniczył w wyprawach archeologicznych do Egiptu. Zbiór dawnego malarstwa liczył ponad 200 obiektów, jego ozdobą był gotycki ołtarz autorstwa Mikołaja Obilmana, pochodzący z kościoła Piotra i Pawła w Legnicy. Podczas swych podróży po Śląsku Minutoli nabywał także dzieła sztuki kamieniarskiej, które ozdobiły przyziemie jego zamku w Biedrzychowicach.
Vorbilder für Handwerker und Fabrikanten aus den Sammlungen des Minutolischen Instituts ... zu Liegnitz, red. Alexander von Minutoli, Liegnitz 1855
Alexander von Minutoli, Catalog der Sammlungen von Meisterwerken der Industrie und Kunst des Instituts Minutoli zu Liegnitz, Berlin 1872-187
Catalogue der Sammlungen von Musterwerken der Industrie und Kunst zusammengebracht durch Herrn Freiherrn Dr. Alexander von Minutoli Geheimen Regierungsrath in Liegnitz auch enthaltend die wertvollen Miniaturen, Antiken und Gläser aus dem Nachlasse sr. Excellenz des Herrn General Freiherrn Heinrich von Minutoli, Aktionshaus J. M. Herberle, Köln 1875
Henry Tode, Die Gemäldesammlung des Freiherrn von Minutoli, „Zeitschrift für bildende Kunst” 1886, nr 21, s. 319-325
Katalog der Galerie Minutoli vom Schlosse Friedersdorf in Schlesien (Gemälde alter Meister), Rudolph Lepke’s 706 Berliner Auctions-Katalog, Berlin 1899
Katarzyna Suska, Historia zbioru gemm szklanych Aleksandra Minutolego w Legnicy, „Archeologia” 1994, nr 45, s. 104-106
Jerzy Żelazowski, I vetri a figure d’oro delle collezioni di Gołuchów e di Heinrich Menu von Minutoli nel Museo Nazionale di Varsavia, „Archeologia” 1999,
Bernd Vogelsang, Beamteneinkauf. Die Sammlungen des Freiherrn von Minutoli in Liegnitz. Eine Dokumentation zur Geschichte des ersten deutschen Kunstgewerbemuseums, Dortmund 1986
Zbiór Minutolego w latach 1845-1875 był eksponowany w legnickim zamku, jednak główną siedzibą i docelowym miejscem przechowywania kolekcji był zakupiony przez kolekcjonera w 1865 roku pałac w Biedrzychowicach. Obiekty artystyczne ze zbiorów Minutolego znajdowały się w Biedrzychowicach do drugiej wojny światowej, z wyjątkiem części zbioru malarstwa, która w 1899 roku została sprzedana na aukcji w salonie Rudolpha Lepkego w Berlinie.
- Magdalena Palica





Projekt współfinansowany ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w ramach Rządowego Programu –
Wszelkie informacje sa udostepniane na licencji