Ukończywszy studia historii sztuki w Lozannie, Lipsku i Monachium Braune rozpoczął karierę w monachijskich instytucjach muzealnych, której kulminacją było objęcie w 1914 roku stanowiska dyrektora tamtejszych Państwowych Zbiorów Obrazów. Pięć lat później został nominowany na dyrektora Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Podczas kierowania tą instytucją szczególny nacisk kładł na badania nad śląską sztuką średniowieczną oraz na powiększenie zbiorów muzeum o dzieła współczesnych twórców. Efektem jego prac były imponujących rozmiarów wystawy. Wyjechał z Wrocławia w 1928 roku.