Malowidło jest częścią poliptyku, którego centralna część z dwoma skrzydłami (Ukrzyżowanie, Modlitwa w ogrójcu, Zejście do otchłani) przechowywana jest w zbiorach Corcoran Gallery w Waszyngtonie, a inny fragment znajduje się w Petersburgu (Wniebowstąpienie). Poliptyk ten powstał zapewne podczas pobytu Vanniego w Neapolu na zaproszenie królowej Joanny I. Nastawa jest sygnowana przez artystę w części centralnej „Andreas Ioannis de Senis me pinxit”.
Obraz została zakupiony podczas podróży włoskich Gustava Adolfa von Ingenheim. Po jego śmierci znalazł się rękach Marianne von Ingenheim, a następnie Franza von Ingenheim i trafił do pałacu w Rysiowicach. W latach trzydziestych XX wieku był oferowany do sprzedaży, m. in. za pośrednictwem Duveen Brothers, o czym świadczy zdjęcie przesłane przez tą firmę Bernardowi Berensonowi w lipcu 1936 roku. Na odwrociu zdjęcia ze zbiorów Fototeki Berensona widnieje naniesiona w późniejszym czasie notatka „ex Ingenheim”, co może świadczyć o sprzedaniu obrazu przez rodzinę.
Bernard Berenson, Italian Pictures of the Renaissance, Central Italian and North Italian School, London 1968, s. 441
- Magdalena Palica
Projekt współfinansowany ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w ramach Rządowego Programu – 
Wszelkie informacje sa udostepniane na licencji