Atrybucja została zaproponowana przez Miklósa Boskovitsa.
Tondo zostało nabyte najprawdopodobniej podczas włoskich podróży hrabiego Gustava Adolfa von Ingenheim. Po jego śmierci w 1855 roku obraz odziedziczyła jego córka Marianne. Gdy ona zmarła w roku 1915, malowidło znalazło się w rękach jej młodszego brata Franza i trafiło do pałacu w Rysiowicach. Po śmierci Franza obraz stał się własnością Haralda von Ingenheim i przed 1939 rokiem zdeponowano go w Schlesisches Museum der bildenden Künste we Wrocławiu. Nie wiadomo jak się potoczyły dalsze losy malowidła.
Magdalena Palica, Gustav Adolf von Ingenheim (1789-1855) - kolekcjoner i mecenas, Wrocław 2009 (praca doktorska, mpis w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego)
- Magdalena Palica





Projekt współfinansowany ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w ramach Rządowego Programu –
Wszelkie informacje sa udostepniane na licencji