Malowidło wraz z drugim pochodzącym z tej samej nastawy ołtarzowej zostało nabyte przez Gustava Adolfa von Ingenheim podczas podróży po Italii. W wyniku podziału kolekcji po śmierci zbieracza obrazy trafiły w posiadanie jego córki Marianne. Po zmarłej w 1915 r. Marianne obrazy odziedziczył jej brat Franz mieszkający w Rysiowicach, dokąd trafiły oba malowidła. Uciekając z Rysiowic w 1945 r. syn Franza Harald zabrał je ze sobą, a następnie odsprzedał handlarzowi dzieł sztuki Curtowi Reinheldtowi. Obraz został zakupiony przez barona von Preuschen z Comano w 1962 r., a dziewięć lat później trafił do Staatsgalerie w Stuttgarcie

Frühe italienische Tafelmalerei. Vollständiger Katalog der italienischen Gemälde der Gotik, Staatgalerie Stuttgart, red. August Bernhard Rave, Stuttgart 1999, s. 33-36

• Magdalena Palica