Obraz, namalowany w Rzymie w 1823 roku według akwarelowego szkicu przygotowawczego z lat 1792-1794 (przechowywanego w zbiorach Stiftung Oskar Reinhardt w Winterthur), został zakupiony przez Gustava Adolfa von Ingenheim podczas jego trzeciej podróży do Rzymu w 1824 roku. Po śmierci kolekcjonera w 1855 roku pejzaż został odziedziczony przez jego najmłodszego syna Franza i około 1880 roku trafił do rodowej posiadłości Ingenheimów w Rysiowicach. W 1930 roku został poddany konserwacji w Schlesisches Museum der bildenden Künste we Wrocławiu, gdzie zdeponowano go przed 1930 rokiem. Obraz został ewakuowany w pierwszym transporcie ze Schlesisches Museum der bildenden Künste do składnicy w Kamieńcu Ząbkowickim. 25 lutego 1946 roku został tam zinwentaryzowany i odesłany do Warszawy transportem, który dotarł do Muzeum Narodowego 1 marca. W 1971 roku obraz został przekazany do Muzeum Narodowego we Wrocławiu w depozyt, a dwa lata później na własność.

Malarstwo niemieckie w XIX. Obrazy ze zbiorów polskich, wystawa w Muzeum Narodowym w Warszawie, red. Iwona Danielewicz, Agnieszka Ciska, Warszawa 2005, s. 89

• Magdalena Palica