Płótno znajdowało się w spuściźnie po artyście, która została zlicytowana w 1864 roku w Hôtel Drouot w Paryżu. Następnymi właścicielami byli Paul Barroilhet z Paryża (do 1879 roku) i P. A. Cheramy z Paryża (do 1908 roku) Po 1913 roku obraz trafił do berlińskiego salonu Paula Cassirera, tam być może nabyło go drezdeński kolekcjoner Adolf Rothermund, w którego posiadaniu znajdował się on do 1922 roku. Wówczas trafił do zbioru Max Silberberga, który rozstał się z nim w czasach kryzysu ekonomicznego na aukcji zorganizowanej w galerii Georgesa Petit w Paryżu w 1932 roku. Nie później niż w 1937 roku płótno znalazło się w kolekcji Percy Moore Turnera, a dwadzieścia lat później zostało ofiarowane do muzeum w Cambridge.

Collections de Messieurs S… et S…, Tableau Modernes, Paris, 9 Juin 1932, Galerie Georges Petit, Paris 1932, nr 20

• Magdalena Palica