Obraz został prawdopodobnie nabyty przez Gustava Adolfa von Ingenheim podczas podróży po Italii. Po jego śmierci został odziedziczony przez jego najmłodszego syna Franza i trafił do pałacu w Rysiowicach. Po powtórnym podziale kolekcji w 1919 roku obraz znalazł się w posiadaniu Rudolfa von Ingenheim. Obraz został prawdopodobnie zdeponowany w Schlesisches Museum der bildenden Künste we Wrocławiu po 1931 roku. Nie występuje on jednak w zachowanych spisach obiektów ewakuowanych z muzeum do jednej ze śląskich składnic dzieł sztuki, dlatego zachodzi przypuszczenie, że w 1945 roku znajdował się w rysiowickim pałacu, w którym został pozostawiony przez opuszczającą go rodzinę (jako niewygodny do transportu). W 1946 roku trafił do Muzeum Narodowego w Warszawie.

Jan Białostocki, Maria Skubiszewska, Malarstwo francuskie, niderlandzkie, włoskie do 1600, katalog zbiorów, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 1979, nr 49

• Magdalena Palica