Artysta przekazał płótno na sprzedaż do paryskiej galerii Durand-Ruel. Trzy lata później obraz trafił na aukcję niejakiego "comte de R...", która odbyła się w Hôtel Drouot w Paryżu. Następnymi właścicielami byli paryscy kolekcjonerzy Reitlinger, Alexandre Bernheim-Jeune i Alexandre Berthier, czwarty książę de Wagram. W 1924 płótno znalazło się w amsterdamskim salonie E. J. van Wisselingh & Co, a potem u Paula Rosenberga w Paryżu. Przed 1931 rokiem trafiło do zbiorów Maxa Silberberga, a w 1932 roku został sprzedany na aukcji kilku dzieł z jego kolekcji u Georges Petit w Paryżu. Następnie znalazł się w posiadaniu Chestera Dale, a po jego śmierci trafił do waszyngtońskiego muzeum.
Karl Scheffler, Die Sammlung Max Silberberg, „Kunst und Künstler“, 30 (1931), s. 3-18
- Magdalena Palica
Projekt współfinansowany ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w ramach Rządowego Programu – 
Wszelkie informacje sa udostepniane na licencji