Obraz zapewne w drugiej dekadzie XIX wieku został nabyty przez Gustava Adolfa von Ingenheim podczas podróży po Włoszech. Przed 1870 rokiem trafił z częścią kolekcji do pałacu w Rysiowicach, gdzie został uszkodzony przez pożar. Zapewne około 1920 roku tondo zostało poddane konserwacji w Schlesisches Museum der bildenden Künste we Wrocławiu. Po tym roku było oferowane wielu handlarzom dziełami sztuki (w tym salonom Duveen Brothers, A. S. Drey czy de Burlett). Ostatecznie, prawdopodobnie z powodu wygórowanej ceny, obraz nie znalazł nabywcy. W 1942 roku malowidło zostało ewakuowane do składnicy w Kamieńcu Ząbkowickim. Cztery lata później trafiło do Muzeum Narodowego w Warszawie.
Sztuka cenniejsza niż złoto. Obrazy, rysunki i ryciny dawnych mistrzów ze zbiorów polskich. Muzeum Narodowe w Warszawie, marzec – maj 1999, red. Antoni Ziemba, Anna Kozak, Warszawa 1999, s. 106
- Magdalena Palica





Projekt współfinansowany ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w ramach Rządowego Programu –
Wszelkie informacje sa udostepniane na licencji