Portret został najprawdopodobniej nabyty podczas włoskich podróży Gustava Adolfa von Ingenheim przed 1826 rokiem, wtedy bowiem był eksponowany w drezdeńskim pałacu Vitzthum podczas czasowej ekspozycji kolekcji zgromadzonej przez hrabiego. Podczas pierwszego podziału kolekcji między synów Gustava Adolfa von Ingenheim znalazł się w rękach Franza i od około 1880 r. znajdował się w pałacu w Rysiowicach. Na skutek drugiego podziału stał się własnością Manfreda von Ingenheim i od połowy lat dwudziestych był eksponowany w jego siedzibie w Ober-Rengersdorf koło Görlitz. Podczas II wojny światowej został powierzony pracownikom muzeum w Görlitz i tą drogą znalazł się w składnicy dzieł sztuki urządzonej w kaplicy zamku w Kunowie. W 1946 r. został przekazany przez Ministerstwo Kultury i Sztuki do Krakowa, gdzie włączono go w zbiory wawelskie.

Maria Skubiszewska, Malarstwo włoskie w zbiorach wawelskich, Kraków 1973, s. 58-61

• Magdalena Palica