Artykuły

Witraż fundacyjny oleśnickiego księcia

Autor: Beata Fekecz-Tomaszewska (Muzeum Architektury we Wrocławiu) (02 / 03 / 2010)

W bogatych zbiorach witraży od wielu lat gromadzonych w Muzeum Architektury we Wrocławiu poczesne miejsce zajmuje niewielka, bo licząca zaledwie kilkanaście obiektów, ale bardzo cenna kolekcja nowożytnych szybek malowanych emaliami i witraży gabinetowych z XVI i XVII wieku, głównie o proweniencji szwajcarskiej i południowoniemieckiej. Wśród kilku obiektów, które uznać można za pochodzące ze Śląska, na szczególną uwagę zasługuje witraż gabinetowy z herbem Oleśnicy z 1597 roku

Haga w Kamieńcu Ząbkowickim czyli słów kilka o cyklu holenderskich wedut z kamienieckiego pałacu

Autor: dr hab. Andrzej Kozieł (17 / 03 / 2010)

Nasza znajomość dawnego ruchomego wystroju pałacu w Kamieńcu Ząbkowickim jest odwrotnie proporcjonalna do naszej wiedzy o architekturze tego arcydzieła europejskiego neogotyku. O ile okoliczności powstania, historia budowy i geneza architektonicznej formy pałacu, zaprojektowanego w 1838 roku przez Karla Friedricha Schinkla dla księżnej Marianny Orańskiej, doczekały się licznych i wyczerpujących opracowań, to jedynym źródłem informacji o dawnym wyposażeniu wnętrz kamienieckiej rezydencji wciąż pozostaje kilka przedwojennych fotografii oraz krótka relacja Günthera Grundmanna, zamieszczona w tomie jego wspomnień z 1972 roku. Wspomina on o renesansowych meblach zdobiących wnętrza oraz klasycystycznych elementach wyposażenia wykonanych według projektów Schinkla. Ściany pałacu zdobiły widoki Berlina i Hagi oraz liczne portrety książąt z dynastii Orańskiej i Hohenzollernów pędzla Friedricha Bury’ego, Karla Begasa i Franza Krügera.

Kolekcja obrazów biskupa Heinricha Förstera

Autor: dr Joanna Lubos-Kozieł (12 / 04 / 2010)

Biskup wrocławski Heinrich Förster (1799-1881), sprawujący urząd w latach 1853-1881, był najwybitniejszym protektorem malarstwa i sztuki kościelnej czynnym na Śląsku w XIX w.

"Portret Ludwiga Simona” autorstwa Carla Philippa Fohra – historia jednego rysunku

Autor: Magdalena Palica (26 / 08 / 2010)

Mistrzowski rysunek portretowy autorstwa znanego nazarejczyka Carla Philippa Fohra kilka lat po powstaniu trafił na Śląsk, gdzie aż do drugiej wojny światowej cieszył oczy pięciu generacji wrocławskich artystów i kolekcjonerów.

Portret cesarza Ferdynanda III Habsburga ze zbiorów Muzeum Regionalnego w Jaworze

Autor: Arkadiusz Muła (06 / 01 / 2011)

Prezentowany portret w owalu pochodzi ze zbiorów przedwojennego Heimatmuseum w Jaworze. Dotychczas uchodził on za wizerunek nieokreślonego „księcia śląskiego”. Taką wzmiankę o malowidle przytacza autor noty inwentarza zbiorów muzeum, prowadzonego od końca lat 20-tych XX wieku. Z najnowszych badań wynika, iż omawiane dzieło stanowi jedno z ciekawszych w sztuce śląskiej zachowanych wyobrażeń cesarza Ferdynanda III (1608-1657).

Szesnastowieczna kolekcja grafiki niderlandzkiej wrocławskiego patrycjusza Jacoba Rehdigera

Autor: dr Aleksandra Lipińska (28 / 03 / 2011)

Kolekcja Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu, następczyni pierwszych publicznych bibliotek naszego miasta i bogatych zbiorów śląskich i bibliotek klasztornych, jest niewyczerpanym źródłem fascynujących tematów badawczych. Straty wojenne i powojenne rozproszenie przyczyniły się do tego, iż istnieje jeszcze sporo luk w naszej wiedzy na temat tego zbioru. Niniejszy artykuł, poświęcony kolekcji grafiki niderlandzkiej wrocławskiego patrycjusza Jacoba Rehdigera, której pozostałości przechowywane są dzisiaj w Oddziale Starych Druków BUWr, jest skromną próbą wypełnienia jednej z tych luk.

Obraz olejny „Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny” ze zbiorów Muzeum w Nysie – próba ustalenia autorstwa

Autor: Ewelina Kwiatkowska (Muzeum w Nysie) (15 / 10 / 2012)

Przechowywany w nyskim muzeum olejny szkic do obrazu Sebastiano Ricciego „Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny” przez długie lata uważany za dzieło włoskiego artysty Gaspara Dizianiego (1689-1767), w świetle najnowszych badań uznany został za XIX wieczną kopię (fot. 1). Obraz nieznanego autorstwa pochodzi z kolekcji hrabiego Eloi Matuschki von Toppolczan z Biechowa został przekazany do Muzeum w Nysie w 1945 r. po zakończeniu II wojny światowej.

Botticelli w Rysiowicach

Autor: Magdalena Palica (13 / 12 / 2009)

22 sierpnia 1929 roku Bernard Berenson w liście do Josepha Duveena dotyczącym kilku obrazów z kolekcji hrabiów von Ingenheim pisał „Nawet złej jakości fotografia pozwala stwierdzić ponad wszelką wątpliwość, że te dwa obrazy są dziełem nie kogo innego tylko Masolina – Proszę zrobić wszystko co w pańskiej mocy by zdobyć te dwa dzieła Masolina”.

Willa Ingenheim w Jeleniej Górze

Autor: Magdalena Palica (13 / 12 / 2009)

Do dziś w Niemczech dwa budynki noszą zwyczajową nazwę „Willa Ingenheim”, jeden z nich znajduje się w Poczdamie nad brzegiem Haweli, drugi w Wiesbaden. Są one związane bezpośrednio z najważniejszą postacią rodu, który użyczył im swego nazwiska, a mianowicie z kolekcjonerem dzieł sztuki Gustavem Adolfem von Ingenheim (na jego temat więcej informacji w artykule „Botticelli w Rysiowicach”). Tak samo powinien być określany budynek wzniesiony pod koniec XIX wieku w Jeleniej Górze na skrzyżowaniu Stonsdorferstraße (dzisiejszej ulicy Mickiewicza) i Wilhelmstraße (obecnie ulica Wojska Polskiego).

Zbiory Matuschków w Biechowie

Autor: Magdalena Palica (13 / 12 / 2009)

Kolekcja biechowska powstała z inicjatywy hrabiego Eloi Matuschka von Toppolczan, który w 1856 roku odziedziczył majątek w okolicach Nysy po swej zmarłej ciotce Antoinette von Montbach. Z powodu pożaru, który dwa lata wcześniej strawił pałac wraz zabudowaniami gospodarczymi i kościołem, hrabia zdecydował się wznieść nową rezydencję.

6000 dzieł sztuki - kolekcja Ismara Littmanna

Autor: Magdalena Palica (13 / 12 / 2009)

Ismar Littmann urodził się w 1878 roku w Groß-Strehlitz (dziś Strzelce Opolskie). W 1902 roku obronił doktorat z dziedziny prawa, a cztery lata później osiadł we Wrocławiu, gdzie otworzył kancelarię radcowsko-notarialną przy Schweidnitzer Strasse (ul. Świdnicka). Najprawdopodobniej zamiłowania kolekcjonerskie Littmanna objawiły się około dziesięciu lat po jego przybyciu do miasta.

Galeria portretów w Cieplicach

Autor: Magdalena Palica (13 / 12 / 2009)

W 1784 roku na zlecenie Johanna Nepomuka von Schaffgotsch rozpoczęto w Cieplicach wznoszenie nowej rodowej rezydencji. Cztery lata później budynek był gotowy i można było rozpocząć wyposażanie wnętrz. Ta okazała trzypiętrowa budowla z trzema skrzydłami i przestronnymi wnętrzami dała Schaffgotschom możliwość urządzenia i właściwego zaaranżowania galerii portretów, niezbędnej w szlacheckiej siedzibie.

Zbiory Alexandra Minutolego

Autor: Magdalena Palica (13 / 12 / 2009)

Pochodzący z rodziny o tradycjach kolekcjonerskich Alexander von Minutoli, już w bardzo wczesnej młodości objawiający zainteresowanie zabytkami sztuki, miał na swoim koncie fachowe publikacje, np. inwentarz średniowiecznych zabytków Brandenburgii (1836). Dla swych projektów badawczych zyskał zainteresowanie i poparcie finansowe Fryderyka Wilhelma IV oraz Karla Friedricha Schinkla, z którymi przez lata pozostawał w kontakcie, raportując stan swoich, coraz to nowych, przedsięwzięć.

Kolekcja Leo Lewina

Autor: Magdalena Palica (13 / 12 / 2009)

Urodzony w 1881 roku Leo Lewin był najstarszym z sześciorga dzieci Carla Lewina, znanego wrocławskiego producenta i hurtownika wyrobów tekstylnych. Założona przez jego ojca firma „C. Lewin” początkowo wytwarzała odzież męską. O sukcesie przedsięwzięcia zadecydowało rozszerzenie asortymentu o ubrania robocze i ochronne oraz końskie derki i pledy, które były produkowane masowo. Wrocławianie mogli nabywać sztandarowe produkty wytwarzane przez Lewinów w firmowym sklepie przy Gartenstrasse 7 (dzisiejsza ulica Piłsudskiego).

Kolekcja Carla Sachsa

Autor: Magdalena Palica (13 / 12 / 2009)

Urodzony w Jaworze Carl Sachs był jednym z pierwszych zbieraczy wielkiego formatu, jakimi mogła się poszczycić wrocławska gmina żydowska. Praktykę zawodową rozpoczął w specjalizującej się w handlu firmie swego wuja, mieszczącej się w Kamiennej Górze. Po śmierci krewniaka przeniósł się do Wrocławia i zajął się handlem wyrobami pasmanteryjnymi.

Od Delacroix do van Gogha - kolekcja Maxa Silberberga

Autor: Magdalena Palica (13 / 12 / 2009)

Gdyby w trzeciej dekadzie XX wieku zapytać mieszkańca Wrocławia zainteresowanego życiem kulturalnym, gdzie w mieście należałoby szukać najważniejszej prywatnej kolekcji dzieł sztuki, nie miałby on zapewne wątpliwości. Wskazałby na stojącą na obrzeżach Parku Południowego willę należącą do zamożnego żydowskiego przedsiębiorcy Maxa Silberberga.

Projekt współfinansowany ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w ramach Rządowego Programu – Fundusz Inicjatyw Obywatelskich.
Wszelkie informacje sa udostepniane na licencji Creative Commons